Masz czas człowieku?

„Zmarnowałeś tyle czasu!”, „To dla mnie zbyt mało czasu!”, „Nie mam na to czasu!”. Ile razy słyszysz to w ciągu dnia, tygodnia, miesiąca? Czy znasz kogoś, kto ma pozytywne przekonania dotyczące czasu? Jakie są Twoje przekonania w tej sprawie?

Usprawiedliwiamy swoje stwierdzenia na temat ograniczeń czasowych współczesną cywilizacją, pośpiechem, pogonią za pieniędzmi, zaspokajaniem potrzeb, podnoszeniem standardów życia. Tymczasem krytyczne stwierdzenia wobec czasu powodują, że ludzie mają go rzeczywiście mniej. Skracają sobie tym samym świadomość własnego życia, gdyż  zazwyczaj wierzą w to, co mówią, a mówią kategoriami ocen krytycznych. Można powiedzieć, że widzą świat i swoje życie wyłącznie oczami ograniczeń.

Jak, zatem, przeformułować swoje stare osądy na takie, które preferują wewnętrzny rozwój i zewnętrzny sukces? Służą temu ćwiczenia coachingowe, polegające na deklarowaniu i rysowaniu wykresu całego życia. Podstawowym założeniem w coachingu jest przekonanie  o tym, że każdy człowiek ma w sobie wszelkie potrzebne zasoby do zmiany. W związku z tym każdy też jest w stanie otworzyć się na nową świadomość czasu, który pozostaje do jego dyspozycji. Jest to potężna siła niosąca nowe, mocne wartości.

To, jak postrzegamy czas, może się okazać naszym przekleństwem albo błogosławieństwem. Podstawowym pytaniem pozostaje to, co chcesz sam sobie zadeklarować. Możesz „pchać” to swoje życie, rozpamiętując wszystkie przykrości, które Cię po drodze spotykają, narzekając standartowo na brak czasu, umniejszając pewne doświadczenia, lekceważąc je lub chowając urazę w sercu do końca życia. Istnieje też druga droga. Możesz wybrać proste przeramowanie wszystkich swoich przeżyć, wybaczyć i uwolnić się od negatywnych przekonań dotyczących przeszłości, teraźniejszośc i przyszłości. Ta droga to wdzięczność i obietnica doceniania strumienia bezcennych chwil, jakim jest Twoje życie. Przypomnij sobie, ile za niego zapłaciłeś? Ile kosztowała 1 jednostka uczestnictwa życia na giełdzie? A może zakupiłeś je w jakimś promocyjnym pakiecie? Oczywiście, że nie. Życie – to dar dla Ciebie.

Jednym z najpotężniejszych stanów przepływu, jaki może osiągnąć człowiek jest poczucie wdzięczności. Wdzięczność ma niezwykłą moc uwalniania umysłu od poczucia zniechęcenia, frustracji, żalu, poczucia winy, cynizmu, złości. Potrafi przeniknąć we wszystkie obszary naszego życia i dzięki temu jest w stanie uwolnić nas od negatywnych emocji. Używając metafory, możemy powiedzieć, że robi miejsce na radość i nową energię, którą możemy dowolnie i swobodnie dysponować.

Wdzięczność pozwala nam spojrzeć na swoje życie przez pryzmat doceniania go. Samo słowo „docenianie” zawiera wyłącznie wartościowy aspekt treściowy. Istnieje możliwość wypracowania w sobie wdzięczności jako wewnętrznego stylu bycia. Możesz to robić za pomocą wizualizacji, w której dając wyraz uznaniu i wdzięczności, użyjesz jasnych kolorów, wykreujesz świetliste formy, dodasz elementów metaforycznych. Możesz też pokusić się o stworzenie pełnoekranowego filmu wypełnionego pozytywnymi cechami. Ma to naprawdę niezwykłe znaczenie. Docenianie bowiem to forma pozytywnej oceny, nawet tego, co Cię boli, dotyka, wewnętrznie ugniata. Paradoksalnie więc docenianie jest rodzajem oceny, która leczy. Wraz z docenianiem przychodzi otwartość umysłu, która pozwala nam dostrzegać różne rozwiązania, co jest szczególnie przydatne w sytuacjach kryzysowych. Patrząc na nie z innej perspektywy, mamy swobodny dostęp do pogłębionego ich oglądu. Teraz tylko wystarczy spostrzec inspirację, która w sposób naturalny wyłoni się z naszego spokojnego, wdzięcznego wnętrza i rozszerzy naszą percepcję na przyszłość.

Wiesława Krysa –  Coach trener

Szkoła Coachingu Lilianna Kupaj

Pobierz
darmowego
e-booka!

Szkoła Coachingu - Bezpłatny e-book