Moc ciekawości

Ciekawość zaczyna się od pytania. Zaraz po jego zadaniu, automatycznie rozpoczynamy poszukiwanie odpowiedzi na nie. Można powiedzieć, że na pytanie reagujemy odruchem bezwarunkowym.

Proste zadanie pytania zmienia kierunek rozmowy i ten sam efekt powoduje bycie zaciekawionym. Podczas rozmowy coachingowej można w sposób naturalny przyciągnąć uwagę drugiej osoby do tych spraw, którymi obydwie strony się zaciekawiły, np. co ożywia naszego rozmówcę lub co staje na drodze do realizacji jego celów.
Najważniejsze jest to, że kierowanie się ciekawością dotyczącą pewnych aspektów życia drugiej osoby nie jest tym samym, co zbieranie o niej wiadomości. (J. Rogers „Coaching”)

Istnieje duża różnica między pytaniami, których nauczyliśmy się udzielać w szkole, a pytaniami wynikającymi z ciekawości. Pytania konwencjonalne zwykle bywają specyficzne, konkretne, a nawet mierzalne. Natomiast pytania z ciekawości sprawiają, że zaczynamy przyglądać się samym sobie.

Poniższe przykłady ilustrują różnice między pytaniami konwencjonalnymi a pytaniami z ciekawości.

 

Zbieranie informacji 
(pytania konwencjonalne)
Bycie zaciekawionym
Jakie tematy zawrzesz w swoim raporcie? Co ci da zakończenie tego raportu?
Ile razy w tygodniu potrzebujesz ćwiczyć? Jak wyglądałoby dla ciebie „bycie szczupłym” ?
Jakiego rodzaju ćwiczenia mógłbyś wykonywać? Czego nowego chciałbyś się dowiedzieć?

Jak widzisz pytania z ciekawości mocno zachęcają do myślenia nad danym zagadnieniem.
W następnym artykule dowiesz się, jakie są jeszcze inne, bardzo użyteczne pytania.

Pobierz
darmowego
e-booka!

Szkoła Coachingu - Bezpłatny e-book