Praktyczny wymiar coachingu

Obecnie można się głęboko zastanawiać  nad miejscem coachingu we współczesnym świecie. W dobie ogromnych przeobrażeń technologicznych, rozwoju myśli i nowych systemów społeczno – politycznych coaching można traktować w dwóch aspektach: w wymiarze nastawionym na osiąganie konkretnego celu albo też jako zmianę systemową, całościową  w obszarze szerokich zmian jakościowych. Stąd wynika jego praktyczny wymiar: coaching może być wykorzystywany w służbie człowiekowi jako autonomicznej pojedynczej jednostki  lub całej organizacji zajmującej się realizacją swoich ekonomicznych, społecznych czy też politycznych celów.

Tak naprawdę coaching jest obecny codziennie w naszym życiu. Nieuświadomiony, zazwyczaj jest jednak chaotyczny i przypadkowy. Mało tego – zdarza się, że w pewnych dziedzinach życia, jak np. sport, brak profesjonalnego podejścia może spowodować wiele szkód.

Coaching jest procesem nabywania lub doskonalenia kompetencji w takim obszarze, w jakim tylko chce to robić klient. Proces ten właściwie nigdy się nie kończy, a zatem jest umiejscowiony w czasie. Niezwykle ważnym jest tu fakt, że wyniki uzyskiwane w trakcie jego trwania zwiększają swoją  efektywność w przyszłości. Stąd też coaching to inwestycja zarówno indywidualnego klienta jak i firmy w stały i perspektywiczny rozwój. Szybkość pożądanych zmian jest efektem znalezienia i dokonania zmiany w takim obszarze, który wywoła reakcję łańcuchową w oczekiwanym kierunku. To właśnie coaching daje możliwość dokonania tej pierwszej pożądanej zmiany, co osiąga się przez włożenie stosunkowo niewielkiego wysiłku w bardzo krótkim czasie.

Uzyskanie zmian jest efektem uruchomienia posiadanych przez klienta autentycznych zasobów wewnętrznych, o których wcześniej często sam nie wiedział. Dzięki temu coaching daje gwarancję trwałości tych zmian. Nic więc dziwnego, że obszarem, z którym w organizacjach  najmocniej wiąże się coaching, jest zarządzanie zasobami ludzkimi.

 

Pobierz
darmowego
e-booka!

Szkoła Coachingu - Bezpłatny e-book