Rola mentoringu w biznesie

“Kilkanaście lat temu byłam mało doświadczonym pracownikiem w mojej pierwszej pracy w Szpitalu Wojewódzkim w Tarnowie. Zaproponowano mi wdrożenie nowej metody, która była do tej pory mało znaną i stosowaną metodą laboratoryjną.  Nie bardzo wierzyłam, że mnie uda się to zrobić, podczas gdy pobliskie ośrodki akademickie nie zajmowały się tym do tej pory. Jeden z doświadczonych pracowników szpitalnych, ordynator oddziału, któremu zwierzyłam się z moim obaw powiedział krótko: Pani Lilianno, wierzę, że Pani się to uda. Po prostu. Nie wiedziałam wówczas, że skorzystałam pierwszy raz w życiu z rady mentora. Nasza relacja trwała 2 lata. Jej efektem było wdrożenie nowoczesnej metody laboratoryjnej oraz zbudowanie mojego przekonania “mam wiarę w siebie i swoje umiejętności”. Mojego mentora wspominam do dzisiaj i często przywołuję jako przykład na szkoleniach, które prowadzę.”

Lilianna Kupaj

Najważniejszą siłą napędową rozwoju w biznesie jest potencjał ludzki, którego największym atrybutem jest wiedza, umiejętność adoptowania się do nowych zmian oraz wyobraźnia. Dzięki tym elementom ludzie są w stanie podnosić komfort swojego życia, lepiej sobie z nim radzić, a nawet kontrolować otoczenie.

Kreowanie, zdobywanie  i przekazywanie wiedzy staje się dziś kluczowymi w działaniu organizacji uczących się zwanych także organizacjami inteligentnymi.

W kontekście mentoring nabiera wyjątkowego znaczenia. Znajduje ogromne zastosowanie w organizacjach uczących się. Potrafią one bowiem zarządzać swoją wiedzą, a więc umożliwiać i ułatwiać naukę wszystkim swoim pracownikom w różny sposób (np. mentoring, coaching). Dzięki przenikaniu wiedzy do jednostek ludzkich następuje stymulacja w kierunku ich aktywności zawodowej, a także intelektualnej. Bowiem warunkiem efektywnego funkcjonowania w biznesie nie stanowi już dziś wąska specjalizacja. Okazuje się, że jest ona niewystarczająca we współczesnym świecie. W obecnej dobie ludzie  i organizacje stają przed koniecznością ciągłego aktywizowania swojego potencjału intelektualnego.

Skoro człowiek wciąż stanowi synonim nieograniczonego potencjału (jak się często słyszy wykorzystujemy niewielką część swoich możliwości ukrytych w mózgu), to w dużym stopniu odkrycie tego potencjału zależy od niego samego, ale również i od zewnętrznej stymulacji i wreszcie od okoliczności, w jakich się znajduje. Tymi okolicznościami może być teren pracy zawodowej, jego firma lub inna organizacja. Sukces tych organizacji zależy od umiejętności zarządzania wiedzą, ponieważ o tym sukcesie decyduje kapitał intelektualny, stanowiący potencjał rozwojowy.

Do metod rozwoju zasobów ludzkich należy coaching i mentoring. Coaching jest jednym z najbardziej skutecznych sposobów komunikacji. Jego celem jest rozwój i pomaganie ludziom w zwiększaniu wydajności ich działań. Jednocześnie przenosi się to na wydajność całych zespołów i organizacji. Coach pomaga odnaleźć swojemu klientowi jego własne rozwiązanie. Dzięki temu zwiększa się świadomości i odpowiedzialność, a co za tym idzie produktywność i wydajność osoby poddawanej coachingowi.

Różnica między coachingiem a mentoringiem polega na tym, że w danym momencie mentor przekazuje swoją wiedzę, doświadczenie i umiejętności uczniowi. Może być nim na przykład młodszy pracownik w jego firmie. W związku z tym możemy sobie wyobrazić, że jeśli starszy kierownik jakiegoś działu staje się mentorem dla osoby zatrudnionej niżej w hierarchii firmy, jest od tej chwili dla niej modelem. Jako model przedstawia i dzieli się z tą osobą swoimi doświadczeniami i umiejętnościami. Opowiada jej o kulisach swojej pracy, opisuje ogólną atmosferę, przedstawia ogólne zasady panujące w danej organizacji. Mentoring jest więc swego rodzaju opieką nad pracownikiem w różnych stadiach jego zawodowego rozwoju i kariery w przedsiębiorstwie. Może się to odbywać od momentu zatrudnienia aż do osiągnięcia pozycji na szczycie w hierarchii firmy. Stanowi więc rodzaj długotrwałego doradztwa personalnego.

 

Główne założenia, które powinny towarzyszyć w pracy Mentora to:

  • Kiedy ludzie chcą osiągnąć wybrany cel i wystarczająco w niego wierzą, znajdą sposób, by go zrealizować.
  • Najważniejszą czynnością, którą mogę wykonać jest pomóc ludziom uwierzyć w siebie i docenić ich działania.
  • Dana osoba będzie mogła w naturalny sposób określić wzmacniające przekonania i odpowiednie wartości, kierując się moją radą i otrzymując moją uwagę.
  • Jednym z najlepszych sposobów doradzania innym jest bycie skutecznym przykładem – modelem danej roli.

 

Dobry mentor charakteryzuje się umiejętnością wywierania wpływu, inspirowania, współzawodnictwa oraz bycia godnym zaufania i wiary.

Każdy mentor powinien  zastanowić nad poniższymi pytaniami:

Czego jestem dobrym przykładem?

Jaki posiadam wpływ?

Jakie są konsekwencje moich działań?

Do jakiego stopnia jestem w stanie:

  • inspirować innych, by mnie naśladowali?
  • wywierać wpływ?
  • być godnym zaufania?

 

Odkrywając w toku mentoringu nieograniczone możliwości rozwojowe pracownika, organizacja zapewnia sobie niezwykle wydajnego członka zespołu. Dzięki takim działaniom człowiek ujawnia swoją kreatywność, staje się bardziej świadomy i elastyczny w działaniu. Jest w stanie odczuwać entuzjazm i zadowolenie ze swojej pracy. Chętnie się angażuje do współpracy i bywa zdeterminowany podczas realizacji jakiegoś zadania. Jest przedsiębiorczy i zdolny do strategicznego, innowacyjnego myślenia, ponieważ potrafi wykorzystać przekazywaną mu przez mentora wiedzę. W ten sposób mądra strategia personalna może przynieść bardzo dobre efekty w firmie biznesowej.

Literatura:

S. Neale, L. Spencer-Arnell. L. Wilson: “Coaching inteligencji emocjonalnej”

E. Parsloe “Coaching I mentoring”

R. Dilts, “Od Przewodnika do Inspiratora”

http://mentoring.com.pl/mentoring2.pdf

Następny artykuł za kilka dni 😉

Pobierz
darmowego
e-booka!

Szkoła Coachingu - Bezpłatny e-book